Roerige dagen

Gisteren, dinsdag 10 juni, stond een drietal debatten op de agenda. Allereerst een debat over de introductie van de nieuwe Wet op de ruimtelijke ordening (Wro) per 1 juli 2008. Een wet waarin een aantal oude figuren (zoals de vrijstelling van het bestemmingsplan) verdwijnt, maar waar een projectbesluit en ontheffingen terugkeren.

De belangrijkste politieke vraag is of de Raad zelf de projectbesluiten moet nemen (de wettelijke basis) of dat deze (net als de oude vrijstellingen) aan het College worden gelaten. Dat kan middels delegatie. Daarover is gedebatteerd. Ook de wethouder gaf zijn visie, en gaf aan nog met een extra notitie te komen. Op mijn verzoek wordt ook gekeken of beleidsregels wenselijk zijn voor ontheffingen, of dat het College daar geen gebruik van zal maken (hetgeen meer flexibiliteit oplevert).

Vervolgens het debat over de telecommunicatiemasten. Een fel debat, waarin de vraag centraal stond welke wetenschapper nu gelijk had. Ook daar nog geen uitkomst, maar wat opviel was dat van beide zijden een felle toon werd gekozen.

Tenslotte het bestemmingsplan Den Dolder Noord en het leefbaarheidsonderzoek Den Dolder. Waar dat op zich een goede discussie opleverde en de vaststelling dat het bestemmingsplan het zal halen, was er ook het incident waarbij iemand uit het publiek haar stem verhief en protesteerde tegen de bijdrage van fractiegenoot Fluitman. Dat moet toch niet kunnen: raadsleden moeten in vrijheid hun werk kunnen doen, welk standpunt ze ook innemen. Het is zaak dat hierop efficienter en forser wordt ingegrepen!

Verder gisteren nog: de uitspraak in het hoger beroep tegen Oud-Zandbergen, de auto-boulevard die onherroepelijk is verbonden aan de ontwikkeling van het Vierde Kwadrant in Zeist (woningbouw en gemeentehuis). De Raad van State constateerde dat alle bezwaren voldoende zijn weerlegd, zodat het project conform wettelijke eisen is gemotiveerd en van start kan gaan. Fijn!

Heet van de naald vervolgens de aankondiging dat D66-collega Pieter van der Ploeg de d66-fractie om gezondheidsredenen zal verlaten. Dat betekent politiek nogal het een en ander, omdat Pieter nu eenmaal uitgesproken standpunten inneemt en die op zijn bekende manier presenteert. Een stukje uitdaging valt weg. Maar, belangrijker, is dat hij afscheid neemt om gezondheidsredenen. Vanaf deze plek wil ik Pieter, nu alvast, van harte toewensen dat zijn gezondheid voldoende zal herstellen om zowel prive als maatschappelijk op een goede, zinvolle wijze verder te kunnen. We zullen je vast nog zien!